Teknoloji ve türevleri işlerimizi elimizden alalı yaklaşık 100 yıl kadar oluyor. İnsani ilişkilerin zayıflaması ve dahada doğrusu bizlerin daha az karınlarımızın doymasına yada daha çok doymasına neden oluyor. Teknoloji insan sınıfı oluşturup bu sınıfı uçurumlarla büyütüyor.
Teknoloji için faydalar saymakla bitmez. Benim değinmek istediğim nokta ise buna taban tabana zıt. Teknolojinin hayatımıza girmesiyle işlerimiz kolaylaştı üretim hacmi arttı hızlı ve istenilen ürünlere ulaşmak daha kolay oldu. Fakat bu insan ihtiyacını azalttığı gibi sektörleri birleştirip yeni alanlar doğmasına neden oldu. Geçen gün Serdar kılıç tarafından hazırlanan doğadaki insan belgeselinin bir bölümünde, tırpan ile buğdayları keserken değindiği nokta bu yazıyı yazmama sebep oldu. Eskiden o tırpanı satan bir satıcı, demirini getiren hammaddeciye, demiri döven demir ustasına, sapını kesmek için ormancı, onu tıraşlamak için marangoza, birleştirmek için üreticiye ihtiyaç vardı. Şimdiyse biçerdöver ile buğdayı hemen biçebiliyorsunuz. Onun un olup sofralarımıza gelen kadar oluşan aşamada bile birçok şey değişti. Fabrikalar değirmenleri öldürdü. Buna benzer birçok alanda bu konuyla yüzyüzeyiz. Kendi yaptığım işte bile artık çok fazla emeğe talep azalmaya başladı. Programlarla ve hazır objeler, internet ile iş kolaylaşmaya ve çalışan sayısı azalmaya başladı. Her alanda işlerin hızlanması, büyümesi çeşidin artması çalışan insan ihtiyacını azaltmıştır.
Günümüzde patronların ekmeğine yağ süren teknoloji. Diğer yandan sektörde işe ihtiyacı olan insanları açlık sınırına getirdi. Makine başında çalışarak, emeğin kalitenin insanın işe verdiği sevgiyle oluşan ürünlerin yerine standart tekdüze ürünler üretilmeye başlandı.Nitekim bu insanoğlu için ilerleyen dönemlerde karmaşa ve bir felaketin başlangıcıdır. Artık bir müdürünüz bir amiriniz varsa buda teknlojidir. Teknolojiyi iyi kullanmamız gerekmekte. Teknolojinin bizi kullanmasına izin vermemeliyiz. İnsanoğlu en büyük değeri hakediyor. Şu anda okuyanlardan duyuyorum, insanoğluda beşerdir şaşar, nankördür. İşte bu da teknoloji çağının insanı. Eski insanlardada elbette vardı ama duygu, paylaşım, destek, sevgi, özveri ve istek daha fazlaydı. Eski insanların bıraktığı eserler ve yaptıkları ürünlerde göreceğiniz en büyük şey yaptıklarını aşk ile yaptıklarıdır.
İşsizliğin üst seviyeye ulaştığı ülkemizde, teknolojinin insan ile dost kalmasını sağlamalıyız. Teknolojinin insanın önüne geçmesi duygularımıza ağır hasarlar verir. Gerçi teknolojiyi yiyen insanlarımız varken bu firma sahiplerini mutlu etmeye devam edicektir. ( Ülkemizde askeri maaşın 1000 lira ve bu maaşla çalışıp 2000 liraya telefon alanları düşünürsek, çoktan teknolojinin esiri olmuşuz. )
0 yorum:
Yorum Gönder